Joomla Sport Template

Λευκωσία: Ο παλιός, δηλαδή ο έμπειρος Κεραυνός, ήταν αλλιώς σε σχέση με τον φρέσκο σε τελικούς (δέκα χρόνια είχε να ζήσει τέτοια μεγαλεία) FrederickΑχιλλέα και έβαλε στην τροπαιοθήκη του το 8ο κύπελλο Κύπρου ανδρών. Έδωσε συνέχεια, αύξησε με άλλα λόγια, σε μια εκπληκτική παράδοση, η οποία άρχισε το 1989 και τον θέλει να επιβάλλεται σε όποιον τελικό κυπέλλου αγωνίζεται! Έτσι, η στροβολιώτικη ομάδα τρέχει πλέον ένα φοβερό σερί 8 στα 8 (πριν από το 1989 είχε χάσει σε δύο τελικούς)!

Από την άλλη ο Αχιλλέας, η ομάδα έκπληξη της φετινής διοργάνωσης, έγραψε την τρίτη συμμετοχή του σε τελικό σε «στρογγυλή» χρονιά, αλλά σε αντίθεση με το 1990 και το 2000, που κέρδισε το τρόπαιο, ψες δεν μπόρεσε να το «σηκώσει».

Ο αρχηγός του Κεραυνού Παναγιώτης Τρισόκκας, «περιέγραψε» σωστά στις επινίκιες δηλώσεις του τον τελικό: «Συγχαρητήρια στα παιδιά του Αχιλλέα, αλλά ένας από τους δύο έπρεπε να κερδίσει και αυτοί είμαστε εμείς, γιατί παίξαμε καλύτερα».

Όντως, στην τελική σούμα του μεγάλου αγώνα, ο πεπειραμένος Κεραυνός ήταν καλύτερος και κυρίως, στα κρίσιμα σημεία βρήκε τον τρόπο να κάνει το σωστό. Στον αντίποδα, ο Αχιλλέας, που έκανε ένα μεγάλο ντεμαράζ ακυρώνοντας, χάντικαπ 12 και 13 πόντων (20-24 από 9-21 και 50-50 από 30-43) στις καθοριστικές φάσεις έκανε εκείνο που δεν έπρεπε.

«Τα παιδιά έδωσαν την ψυχή τους, πάλεψαν. Όπως εξελίχθηκε στο τέλος το ματς θα μπορούσαμε και να κερδίσουμε, αλλά όσες φορές επιχειρήσαμε να προσπεράσουμε από το -1, δεν το καταφέραμε. Δεν μας ήθελε και η μπάλα σε κάποιες φάσεις», έδωσε τη δική του περίληψη ο νεαρός κόουτς του Αχιλλέα, Νικόλας Παπαδόπουλος. Μόνο που δεν ήταν τόσο η άρνηση της μπάλας να κάνει χατίρι στους Καϊμακλιώτες, όσο οι άσχημες- άστοχες επιλογές, όταν είχαν ευκαιρίες να προσπεράσουν.

Ο Κεραυνός στην κρίσιμη και συναρπαστική τελευταία περίοδο (άρχισαν από μηδενική βάση οι αντίπαλοι, αφού το σκορ έγινε 50-50 στο 32') και ειδικά στο τελευταίο πεντάλεπτο είχε άσους στο μανίκι. Με κορυφαίο τον «μπαρουτοκαπνισμένο» Λόνι Κούπερ.

Ο Αμερικανός γκαρντ, αναδείχθηκε MVP του τελικού με το σπαθί του, αφού πέτυχε κρισιμότατους πόντους όταν έκαιγε η μπάλα (ειδικά το σουτ στα 29 δεύτερα με το οποίο έκανε διαφορά 7
πόντων, 62-69), οδηγώντας εκ τους ασφαλούς την ομάδα του.

Στο αμφίρροπο διάστημα (37'-39') έδωσαν επίσης χείρα βοηθείας και άλλοι περιφερειακοί των νικητών (Σμιθ, Χαρτ, Ντέιβις). MVP από τον Αχιλλέα-και θα ήταν και ο πολυτιμότερος του αγώνα αν κέρδιζε η ομάδα του-ήταν ο εκπληκτικός Βαλεσκόβσκι. Δεν είναι τόσο οι 34 πόντοι του, όσο το ότι στα διαστήματα που ήσαν «βουβοί» οι συμπαίκτες του, αυτός ήταν μια επίθεση μόνος του! Χωρίς υπερβολή κουβάλησε με τα σουτ του, τον Αχιλλέα στις πλάτες του.

Στοιχεία υπεροχής του Κεραυνού και σημεία τριβής του αγώνα, ήταν φυσικά τα πολλά επιθετικά ριμπάουντ (ξεκίνησε με 10 στο πρώτο δεκάλεπτο), ο έλεγχος του ρυθμού (σε τέμπο που τον συνέφερε) και η πολύ καλή άμυνα-στο πρώτο μέρος. Σαφώς μέτρησε και η κατά περιόδους πολυφωνία του.

Στοιχεία για τα οποία μέμφεται εαυτόν ο Αχιλλέας, είναι η μεγάλη βιασύνη στην εκδήλωση επιθέσεων, τα εύκολα λάθη και το συχνό μπέρδεμα στις επιλογές- καθόλου τυχαίο ότι έμειναν στα
ρηχά οι Χάρις, Ραντούνοβιτς, Μπάρλετ.

Tα δεκάλεπτα: 16-24, 26-37, 45-48, 65-71

FREDERICK ΑΧΙΛΛΕΑΣ (Παπαδόπουλος):Γιαννάς, Χάρις 2, Μπάρλετ 8, Ραντούνοβιτς 4, Βαλεσκόβσκι 34, Γκάρνερ 14, Τοντόροβιτς, Γεωργίου 3, Στυλιανού, Θεοχαρίδης (Μ' Μπόνου, Πάντζιαρος)
ΚΕΡΑΥΝΟΣ (Ιωάννου):Χαρτ 4, Τρισόκκας 5, Σμιθ 12, Ντέιβις 15, Γκαρσία 11, Σούμποτιτς 3, Πηλαβάς, Κίεζα 5, Κούπερ 17, Νταμιάνοβιτς (Ραζής, Ζαχαρίου).